Πρόταση για τοπική Ανάπτυξη

Επιχειρείν στο Ίλιον: Απλές σκέψεις, πρόταση – δέσμευση    
 

Ενόψει των προσεχών δημοτικών εκλογών του Μαΐου 2014, καταθέτω τη δική μου αντίληψη περί των προτεραιοτήτων της Δημοτικής Αρχής, ιδίως σε ό,τι αφορά το μείζον ζήτημα της εργασίας & της άσκησης επιχειρηματικότητας. Μία λύση απέναντι στην ανεργία είναι ο Δήμος να προσλάβει όλους τους ανέργους! Και μάλιστα με μόνιμη σχέση εργασίας, με αξιοπρεπείς αποδοχές & βέβαια ανεξαρτήτως των εσόδων του. Γιατί όχι; Καλά θα ήταν. Ποιος όμως θα πληρώνει;
Να πληρώνουν οι επιχειρηματίες, που τόσα λεφτά βγάζουν άλλωστε, & οι ιδιωτικοί υπάλληλοι φυσικά. Και εμείς, ο Δήμος, θα τους προσφέρουμε ανταποδοτικά τα πάντα δωρεάν ή φθηνά: δημοτικά γυμναστήρια, δημοτικές συγκοινωνίες, δημοτικούς κηπουρούς, δημοτική αστυνομία, δημοτικό ψυχολόγο, δημοτική καφετέρια, δημοτικούς χοροδιδάσκαλους.. και –σιγά σιγά- δημοτικά κομμωτήρια με 1 € το κούρεμα, δημοτικό parking & πλυντήριο αυτοκινήτων με 2 € μέσα έξω, δημοτικούς φούρνους με 0,10 € το κουλούρι, δημοτικά εστιατόρια με καραβάνες, κ.ο.κ.!
Τι έχουμε λοιπόν στην παραπάνω κατάσταση ως φιλοσοφία; Έχουμε έναν Δήμο-τέρας & τους δημότες να ποντάρουν την ποιότητα ζωής τους εν γένει στο αίσθημα ευθύνης του προσωπικού του Δήμου αλλά & των προμηθευτών αυτού. Εν συντομία, ο Δήμος θυμίζει ένα μεγάλο σοβιέτ..  Και ας σκεφθεί ο καθένας μας: ποια δημοτική ή δημόσια επιχείρηση παρείχε ποτέ υπηρεσίες υψηλού επιπέδου; Είναι αυτή αναπτυξιακή κατεύθυνση ή διαιωνίζει τη μιζέρια; Φανταστείτε απλά όλα τα εστιατόρια του Δήμου μας να είναι σαν το κοντέινερ που δίνει τη φθηνή δημοτική μερίδα απέναντι από το Δημαρχείο.. Αν σας αρέσει, δεν πρέπει να με ψηφίσετε!
Για να υπάρξει ανάπτυξη, δηλαδή όρεξη για δουλειά & δημιουργία που θα φέρει ένα όμορφο αποτέλεσμα σε οποιοδήποτε προϊόν ή υπηρεσία, πρέπει να υπάρχει το κίνητρο του κέρδους. Μην το δαιμονοποιούμε! Ο ρόλος του κράτους, του Δήμου εν προκειμένω, πρέπει να είναι μόνο ρυθμιστικός & ελεγκτικός αφενός, ώστε να μην υπάρχει αισχροκέρδεια & καρτέλ, αφετέρου πρέπει να διαχειρίζεται σωστά & δίκαια τα «κοινόχρηστα της πολυκατοικίας».

Δεν πλατιάζω άλλο, καταλάβατε μάλλον τη φιλοσοφία μου, περνάω κατευθείαν στην πρότασή μου.

Τα κονδύλια του Δήμου Ιλίου για την Κοινωνική πολιτική πρέπει να δοθούν στους Δημότες του μέσω των τοπικών επιχειρήσεων. Η έκδοση δωροεπιταγών-διατακτικών υπέρ τους είναι ο τρόπος. Η διανομή αυτών θα πρέπει να γίνει σε όσο το δυνατόν περισσότερους δημότες-καταναλωτές με εισοδηματικά-κοινωνικά κριτήρια ή και με ανοικτή κλήρωση, συνοδευόμενη από διάφορες εκδηλώσεις σε συνεργασία με επαγγελματικούς φορείς. Έτσι, θα δώσουμε μία τόνωση στις επιχειρήσεις που φυτοζωούν δίνοντας μάχες απέναντι στον ΟΑΕΕ, την Εφορία, το ΙΚΑ, όλα! Και βέβαια, αν δουλέψουν οι επιχειρήσεις θα προσλάβουν & κανέναν άνεργο συνδημότη μας. Θα εξετάσουμε μάλιστα εάν είναι νόμιμο –στην Ελλάδα της πολυνομίας που ο ένας Νόμος αναιρεί τον άλλο- να επιδοτούμε ως Δημοτική Αρχή την πρόσληψη ενός ανέργου Δημότη Ιλίου από ιδιωτική επιχείρηση του Ιλίου, ανεξαρτήτως & επικουρικά του ΟΑΕΔ .